رئیس یشیوای پورات یوسف
حاخام عزرا عطیه، یادش گرامی، در سال ۱۸۸۵ در حلب به دنیا آمد و بعدها اورشلیم را خانهٔ خود کرد. او از سال ۱۹۲۵ تا درگذشتش در ۱۹۷۰، چهل‌وپنج سال رئیس یشیوای پورات یوسف بود. رهبری او به شکوفایی مرکزی برای دانش تورات سفاردی و پرورش نسل‌هایی از عالمان تورات کمک کرد.
زندگی سرشار از قداست و فروتنی
از او با احترام عمیق به‌عنوان مردی اهل قداست یاد می‌شود که بزرگی در تورات را با فروتنی، ترس از آسمان و اخلاق نیک همراه کرده بود. شرح زندگی او از ساده‌زیستی و توجه عمیق به دیگران حکایت دارد. الگوی او یادآور می‌شود که بزرگی در تورات تنها در دانش نیست، بلکه در احترام به هر انسان نیز آشکار می‌شود.
استادی دلسوز برای هر شاگرد
برای حاخام عزرا عطیه، آموزش مسئولیتی مقدس بود. او شاگردان را به فهم دقیق گمارا و هلاخا، همراه با مطالعهٔ موسار و پرورش اخلاق، راهنمایی می‌کرد. خاطرات منتشرشده از توجه پدرانهٔ او به رفاه شاگردان، به‌ویژه کسانی که با فقر روبه‌رو بودند، و تلاشش برای ادامهٔ تحصیل آنان در تورات سخن می‌گویند.
شاگردانی که آموزه‌های او را ادامه دادند
از شاگردان برجستهٔ او حاخام بن تسیون ابا شائول، حاخام عوادیه یوسف، حاخام یهودا صدقه، حاخام مردخای الیاهو و حاخام باروخ بن حاییم بودند؛ یادشان گرامی. این‌ها نمونه‌اند، نه فهرستی کامل. از راه تدریس، راهنمایی هلاخایی و خدمت به جوامع، تأثیر او فراتر از دیوارهای پورات یوسف گسترش یافت.
میراثی ماندگار از تورات
حاخام بن تسیون ابا شائول این راهِ مطالعهٔ عمیق، ترس از آسمان و مسئولیت در قبال شاگردان را در آموزش خود و کتاب‌های اور لتسیون ادامه داد. گرامی‌داشت یاد استادش یعنی ارج نهادن به تورات، انجام کارهای نیک و کمک به نسل آینده برای آموختن با کرامت. حمایت از مطالعهٔ تورات در اور لتسیون یکی از راه‌های ادامهٔ این روحیه در روزگار ماست.
منابع زندگی‌نامه
